ბოლო ზარი

გუშინ  ჩემს სკოლაში ბავშვებმა ბოლო ზარი აღნიშნეს. ისინი სკოლის 39 გამოშვება იყვნენ და ეცადნენ, რომ ორიგინალურად გამოსულუყვნენ, მაგრამ სიმართლე რომ ვთქვათ დიდი არაფერი იყო. გუშინ  წესით ჩემი დაქალისთვისაც იყო ბოლო ზარი, მაგრამ თე წელს სკოლაში აღარ დადიოდა, კოლეჯში სწავლობს უკვე და ასე რომ მხოლოდ მაისურის აჭრელებით დაკმაყოფილდა, პირველი წარწერა კი რა თქმა უნდა ჩემი იყო 😀 ბავშვებს რომ ვუყურებდი, თითქოს რაღაცნაირად გული დამწყდა და მომინდა, რომ მათ ადგილას ვყოფილიყავი, მაგრამ შემდეგ გავაცნობიერე, რომ სულ რაღაც ოთხ წელში ჩვენც მათ ადგილას ვიქნებით და სკოლის დამთავრებიდან ყველაზე ბევრი რამოდენიმე წელი თუ შევინარჩუნებთ ერთიანობას. ნუ იმ ბავშვებზე არ ვსაუბრობ, ვინც ძმებივით და დებივით მიყვარს, იმიტომ რომ მთელი დღეები განუყრელად ერთად ვართ და სკოლა ჩვენს ურთიერთობაში ვერანაირად ვერ ჩაერევა, მაგრამ დანარჩენებს ალბათ მალევე დავკარგავ, ზოგს ახლაც არ ვეხატები დიდად გულზე და 😀 მაგრამ ნიკუშას სიტყვებს გამოვიყენებ და ვისაც ჩვენთან არ უნდა მიბრძანდეს ბატონო 😀

Advertisements

%(count)s კომენტარი

Filed under პირადი

One response to “ბოლო ზარი

  1. Neta Vis ar ExateBi Gulze SaYvareLo?

კომენტარის დატოვება

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / შეცვლა )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / შეცვლა )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / შეცვლა )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / შეცვლა )

Connecting to %s